Mooi weer voor een mooie rit!

Alle ogen waren een week voor deze magische rit gericht op de weersvoorspellingen, alle moderne  middelen waren gebruikt om maar op die ene zondag te krijgen wat we wilden.

Een gastvrij onthaal door Dirk en Ina in het pittoreske dorp Warns in het Friese Gaasterland, onder een stralende zon, met hier en daar een wolkje. Het blijft elke keer weer spannend wat het aantal deelnemers gaat worden, ruim dertig equipes verschenen in Warns, hoewel niet iedereen de rit meereed.

Na een heerlijke lunch, vertrokken de eersten om een uur of één, voor een onvergetelijke tocht! Slingerend via de dijk langs het Ijsselmeer naar Laaksum, het kleinste vissershaventje van Europa. Even een bakje koffie bij de enige uitbater ter plaatse, op het samengeraapte meubilair van oma, het heeft zo z’n charme….

Rit slingerend vervolgd naar Nije Mirdum, zowel in richting als in hoogte, nee niet door de beerenburg in de koffie, maar gewoon het ongewone landschap volgen met de relatief grote hoogteverschillen in het landschap met het Rode Klif (soort kalkrots stijgend uit het IJsselmeer, waarde plaatselijke bevolking de Hollanders heeft verslagen, een poosje geleden…….)

In Nije Mirdum de oerbossen ingedoken, indrukwekkende beukenlaan ingereden als een kathedraal voor MGtjes. Zo nietig je kunt zijn in deze omgeving. Onderweg hebben we wel een buitje gehad, maar het klaarde snel op. Ook de binnenkant van het voorruit was weer snel droog…….

Hier en daar kwamen we een bekende tegen, al het schoons fotograferend. Han en Pim waren  weer gefascineerd door de uitbundigheid van de Friese natuur en fotografeerden erop los.

In Rijs streken we neer op een, naar bleek, zeer ongezellig terras met een idem dito gastheer, maar wij maakten het zelf wel heel gezellig met Peter en Lucienne en Theo en Joke.

Via Koudum, ’t Heidenskip naar Workum, waar diverse equipes tegenover het Jopie Huisman museum een ijsje aten. De buitentemperatuur was inmiddels minstens één ijsje waard. Inmiddels was de tijd aardig doorgelopen. We werden om een uur of vijf weer in Warns verwacht, maar moesten toch nog een stukje. Dus het gas erop en via Hindelopen langs de IJselmeerdijk naar Stavoren. Onderweg de fotografen kwijtgeraakt, want zij moesten in Stavoren toch echt nog de visfontein op de foto zetten…….

In elke stad van Friesland is in het kader van de culturele hoofdstad Leeuwarden 2018 een fontein geplaatst. Daar is deze één van.

In Warns aangekomen na een slordige 100km, was het goed toeven in Café op e‘Warns. Daar was de prijsuitreiking voor de equipe die van het verst (woonplaats) en het dichts bij Kwam. Aad en Trees waren, zoals bijna gebruikelijk, weer de winnaars van de fles druivensap voor de grootste afgelegde afstand, van het dichtstbij kwamen  Marion en Henri.

Na wat borrelen en napraten vertrokken de meeste deelnemers, een aantal bleef een hapje eten.

Het was weer, het lijkt wel een gewoonte te worden, uiterst gezellig!

Tot volgend jaar!

Groeten Marion en Henri